SEVGİLİM

Seni sayfa sayfa döktüm içimden,
Satır aralarına bile boşluk bırakmadım.
Her kelimede ar ettim, ismini telaffuz ederken,
Korktum, birgün çekip gideceğinden sevgilim.

Korktuğum başıma geldi biliyor musun?
Ben seni sabahlara kadar bir sokak lambasının ışığında bile aradım.
Bir gün geleceksin diye, gözlerimi hep yollara çiviledim,
Sen gittiğin gün, zamanı seninle durdurdum sevgilim.

Sen yakan ateş oldun, bense sana çıra gibi yanan,
Sen hayallerimi, ve keza ümitlerimi yıkarken.
Ben sana toz bile konduramadım,
Öylece çekip giderken hiç mi için sızlamadı sevgilim.

Sen bana memleket hasreti gibi oldun,
Her burnum sızladığında rüzgara seslendim ki kokunu getirsin diye.
Her gecenin sabahını bekledim bir ümitle,
Ama sen yine gelmedin, unuttun mu beni sevgilim.

Sen rüzgar oldun, bense savrulan bir kuru yaprak,
Öyle sevgisizdin ki ilk üzerimden geçen sen oldun.
Şimdi sen vuslat oldun, benim sonum kara toprak,
Ellerine kınaları yak, bir mezar taşında ara beni sevgilim...