Eleştirilecek ne çok yanım varmış meğer.
Sabahın dingin yüzü gerçekleri vururken yüzüme bir damla suda,
Retorik sözcükler yerle yeksan,
Titreyip kendime dönmenin zamanı ki;
Baktığım kırık aynadaki gerçekler keyfimi bozan.

Mealini bilmediğim ne çok nida var özümde,
Yorgun sözcükler dile gelmiyor ki,
Dizilmiş boğazımda.
Kurt yediği ayazı unutmaz derler ya,
Geçmişi unutup, göç edip gitmek var
Esen yele terk edip kendimi niyazımda.

Köleler pazarında isyankâr ruhum.
Yağcılar yancılar meclisinde örselendi onurum.
Bir yudum gülümsemeye bani kalmayıp
İsyana diş bileyen ruhum,
Onura parçalanışın izini taşıyor sûrurum.

Bitmedi, bitmeyecek yalakalık saltanatı.
Geçmişte küheylandı asilerin atı.
Delikli demir icat olunca, bozuldu diyor
"Köroğlu" vurulunca uzaktan kahpece.
Her şeyin bir sonu olduğunu anlatıyor şairce.

Nice saltanatlar kurulup bozuldu.
Yozlar kervanı tekerrür edip,
Sıra, sıra dizildi.
Bu düzene isyan edilenlerin
onurlu başları hep ezildi.
İsyan, hep isyan!
Yankılanıp dağların doruğundan kar suları olup,
Diyar, Diyar onurlu yüreklere süzüldü

Kadıyı satın alıp hükmünü yazdırdı Tiranlar.
Gün doğmayan maphushanelerde gün ışığına
Hasret bırakıldı düzene karşı duranlar.
Dilden dile söylenir oldu destanlar.
Unutulmazlığa adını yazdırdı tarihe,
Haksızlığa karşı duranlar.

Dilin kemiği ince,
Konuşur durur bu garip, kendince.
Katledilen masumların hesabı sorulur mu
Bilinmez devri alemde.
Şeytan insan kılığında dolaşır durur
İblis çocuk kılığına girip;
Günahsızları katlederken
Kendini nasıl bir haleti ruhiyede bulur.

Anne baba, nasıl yetiştirdiniz bu caniyi.
Nasıl alıp eline silahları,
Katletti bir düzine sabiyi.
Kıblesi şeytana dönük,
Taş olmalı kalbi.
Canı yananlar nasıl gösterebilir ki, sabrı.

Bu dünya ki; faniliğe evrilen Devran.
Bereket, bereket dövülür içinde Harman.
Kimi şatafat içinde ediyor Seyran.
Fakir sofrasında bulunur bir parça ekmek,
Biraz da ayran.
Minnet etmez yine de namerde,
Yaşayıp gider mutlulukla,
Karnında çalkalanınca içtiği ayran.