5
Yorum
7
Beğeni
5,0
Puan
161
Okunma
Kaç liman öldü içimde sessizce,
her kalkan gemi bir eski yara bıraktı geride.
Bir sonraki ufuk belki de son nefesimde kalacak,
rüzgâr bile ismimi savurmayı unuttu çoktan.
Bu bir sevda mı, yoksa yalnızca bir yankı mı?
Sesim dağlara çarpıp kendine dönüyor boş boş.
Kalbim her seferinde taşa kazınıyor,
sonra bir dalga geliyor, harflerim siliniyor.
Her yakarışım bir çığlık olup yanıyor göğsümde,
dudaklarım dua derken aslında inliyor.
Gecelerim yalnızlığın en eski dostu oldu artık,
ne bir el uzanıyor, ne bir ışık doğuyor doğudan.
Ben hâlâ aynı rıhtımda dikiliyorum,
gözlerim ufukta, ellerim ceplerimde soğuk.
Bir gemi daha kalksa, bir hatıra daha eklese,
belki bu sefer de ben kalacağım burada.
Adım rüzgârda dağılmış, yolum yarım,
yüreğim taşlara yazılmış ve çoktan silinmiş.
5.0
100% (5)
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz