Akşam olur, hasretin düşer içime,
Sessizlik çöker yorgun şehirlerin üstüne.
Bir sen kalırsın, bir de senden kalan izler,
Gece büyür, gözlerimde sensizliğin yüküyle.
Rüzgâr eser, adını fısıldar usulca,

Her köşe başında sana çıkar yollarım.
Bir umut beklerim dönersin diye,
Ama hep eksik kalır yarım dualarım.
Ay ışığı vurur solgun pencereme,

Senin gülüşün gelir aklıma ansızın.
Bir zamanlar cennet olan o günler,
Şimdi içimde ağır bir sızı, bir yangın.

Akşam olur, hasretin düşer içime,
Bir kor gibi yanar adın gecemde.
Sensizliğin ağır bir taş olur da,
Çöker yüreğimin en derin yerine.

Her sokakta biraz sen, biraz hüzün,
Her adımda eksikliğin karşıma çıkar.
Gözlerim seni arar kalabalıkta,
Ama yokluğun hep benden önce varır.

Bir zaman ellerini tutan ellerim,
Şimdi soğuk gecelere emanet.
Sesin değmeyince bu kırık kalbime,
Sabahlar bile bana karanlık, hasret.

Ay bile sensiz eksik doğar göğe,
Yıldızlar susar, geceler konuşur.
Ben seni unuttum derken içimden,
Bir tek adın bütün ömrümü boğar.

Akşam olur, hasretin düşer içime,
İçimde dinmeyen bir yağmur gibi.
Sen belki çoktan başka baharlardasın,
Ben hâlâ senden kalan son kış gibiyim.

26 Nisan 2026 21:35