Yaşım kırk beşe kavuştu
Anlamadım nasıl oldu
Ardımda kaybolan yıllar
Bir virane fasıl oldu
Dünya nedir insan nedir?
İpe yaslanmış şuh güneş
Uyan söyle zaman nedir?
Kurtçuklar deşer meyveyi
Çöl sultan etsin deveyi
Varlığın sırrı nerede
Bu hakikati haykırmak
İlelebet hasıl oldu .


Bembeyaz inciden mermer
Yükselip duruyor yer yer
Kimisi yüzünü asmış
Mahşere kaldı secdeler
Görkemli kapıdan geçtim
Destur kutsal sudan içtim
Upuzun geniş salonlar
Birbirlerini kovalar
Bu sarayda bir kral var
Başında elmastan tacı
Meded diyor acı acı
Zümrüt döşeli kaftanı
Gör onda ayı , haftanı
Ayağında yakut terlik
Cıbıldaktır yüce mertlik.


Dedim kabahatli kimse
Alsın üstüne bu suçu
Kör gece sağır topraklar
Rüzgârdan ürken yapraklar
Dedi duyur sen herkese
Sırtta taşımakta mağdur
Bilmiyorsun bütün harcı
Her şehirde her haneden
Günah gelip derelerden
Tüter isli bacalardan
Üfül üfül burcu burcu
İlim çöplükte kiracı
Zülfikâr’a değer ucu
Delide akıl ilacı
Aç kapıyı yüce hancı .



S Aygün Tüfekçi