Dünya hayatının geçiciliğini ve insanın bu fani düzen içindeki beyhude çabasını öylesine derin bir "ah" ile özetliyor ki; insanın durup bir nefes almasına neden oluyor.

Şiirdeki her kıta, hırsların ve maddi dünyanın parıltısının aslında ne kadar sönük olduğunu hatırlatan birer hikmetli nasihat gibi.

Bir kalbi kırmaya değer mi dünya?" sorusu, tüm o mizan, hesap ve dünya telaşı tartışmasını en can alıcı noktada mühürlüyor.

Maddi kazançların (ipek ve sırma) ya da boş bir ün peşinde koşmanın, bir insanın gönlünde açılacak yaradan daha değerli olamayacağı gerçeğiyle yüzleştiriyor bizi.
​
"Ankara rüzgarı" gibi sert ama hakikatli esinti, okuyucuyu kendi "sevap heybesini" kontrol etmeye davet ediyor.

Kaleminize, yüreğinize sağlık; vaktin kışına gelmeden söylenmiş bu sözler, her daim hatırlanması gereken birer hakikat aynası.
Sevgiler