3
Yorum
13
Beğeni
5,0
Puan
210
Okunma
Sen gittin diye
evin nefesi biraz serin şimdi,
ama ben
içimde yanan o ince ışığı
usul usul büyütüyorum.
Rüzgâr sert esse de,
yollar sessizleşse de,
gönlümde saklı bahar
bir gün mutlaka
kendi vaktine ulaşacak.
Ve o vakit geldiğinde,
adın kalbime değse bile,
içim yalnızca
yumuşak bir dokunuşla,
tatlı bir ürpertiyle
gülümseyecek.
Zamanın yorgun adımları
izler bıraksa da içimde,
ben her sabah
yeniden kuruyorum kalbimi,
kırılmadan, usanmadan.
Belki bir gün yollar
aynı gökyüzünde kesişir,
ama ben artık
kendime doğru yürüyen
bir huzurun sahibiyim.
5.0
100% (7)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz