0
Yorum
2
Beğeni
0,0
Puan
67
Okunma
Çift li-ion batarya vardı cebinde.
Sanki modern zamanın en ağır sırrı oradaydı.
Terinos eliyle cebini yokladı.
İki küçük enerji kutusu…
Birinin dolu, birinin yarım.
“Demek,” dedi kendi kendine,
“insan artık kalbini değil, şarjını taşıyor.”
Meydan hâlâ gürültülüydü.
Ama onun içinde sessizlik büyüyordu.
Tontonitos baktı.
Ne bataryayı anladı ne dünyayı…
Sadece Terinos’un adımlarını bekledi.
Terinos yürüdü.
Ne mahkeme kaldı arkasında,
ne kalabalık,
ne de “yaz kızım” sesi.
Sadece iki batarya,
biraz umut,
biraz da eski günlerin elektriği.
Ve mırıldandı:
“Şarj bitince de hayat bitmiyor ya…
asıl mesele orada.”
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
