0
Yorum
8
Beğeni
5,0
Puan
93
Okunma
Terinos oturur iskeleye yine.
Deniz aynı denizdir ama o aynı adam değildir artık.
Rüzgâr geçer kasketini yoklar.
İçinde bir ses var: adını söylemez ama ağırdır.
Bir zamanlar oyunlar vardı kalabalıklar davullar…
Şimdi sadece dalga.
Hasret dediğin bazen bir insan değildir.
Bazen yarım kalmış bir bakıştır.
Datça uzakta değil…tam içindedir.
Ama sanki çok uzak bir ülke gibi.
Terinos kalkar. Bir adım atar.
Ne efelik tam gider ne hüzün tamamen kalır.
İkisi de yürür onunla.
Deniz susar.
O konuşmaz.
Hasret ikisi arasında kalır.
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
