Ne yolum ol artık ne de adresim
Kalmasın geçmişten bir kağıt resim
Diline dolanır o mağrur ismim
Gönlümün bağını kırdın da gittin.

​Yükledim sırtıma bitmez çilemi
Kaderden sakladım dertli halimi
Kuruttun gönlümde açan lale mi?
Sesime bin sitem kardın da gittin.

​Savurdun külleri esen yel gibi
Aktın gözlerimden coşkun sel gibi
Bakarsın yüzüme yaban el gibi
Aşkın ateşini sardın da gittin.

​Artık ne sesim var ne de nefesim
Lal oldu dilimde çıkan her sesim
Kırıldı kanadım, dardı kafesim
Ruhumu dertlere yordun da gittin.

​Mevsimler değişti, soldu hevesim
Sanki bir rüyaydı, bitti her kesim
Örtüldü üstüme kara bir kesim
Umut defterini dürdün de gittin.

​Arama boşuna, kayıp her izim
Tükendi mecalim, tutmuyor dizim
Alnıma yazılmış kara bir yazım
Güneşi ufkumdan vurdun da gittin.

​Gölgeni söküp de aldım içimden
Vazgeçtim artık o nazlı biçimden
Kurtulamaz kalbin bu son seçimden
Aramıza duvar ördün de gittin.

​Son buldu bu masal, dindi ateşim
Doğmasın bir daha sahte güneşim
Yalnızlık dünyada tek gerçek eşim
Gönül kapısını kırdın da gittin.

Bir veda busesi alıp ömrümden
Çevirdin gittiğim o düz yönümden
Hevesin kalmamış çıktın gönülden
Yaraya kezzabı sürdün de gittin
​