SEVDA BİR YALAN
(Ahmet’e ithafen)
Yüreğim sahile sessizce vuran
Bir deli dalgaymış denizden kopan
Ve hayallerimmiş orda kaybolan
Anladım ki sevdaymış en gerçek yalan

Kim olmuş hani tatlı canından
Yaşamak gerekir aşkı korkmadan
Yinede buz gibi soğuksa odan
Isınamazsın sevda bir yalan

Hep boşa gitmişse onlarca çaban
Gözlerinde bir günde olmuşsan yaban
Bunları çok eskiden yaşadı baban
İnat etme evlat sevda bir yalan

Kalbini verme sakın nankör birine
Kalırsın sonunda yine kendi kendine
Başına vurarak dersin gülercesine
"Sevda bir yalanmış vay canına be"

İlk başta sevda bağrında açan
Bir güle benzer mutluluk saçan
Eğer sensen ardına bakmadan kaçan
Anla ki dünyada sevda en yalan

Sürünsen de bakmaz akan yaşına
Izdırap çekişin zevk verir ona
Sonunda kalırsın yine yalnız başına
Severken öldü yazılır mezar taşına

Aklını başından olmasın çalan
Gönül yurdun hergün edilir talan
Eğer sensen elleri bağrında kalan
İnanma ellere sevda bir yalan

Geceleri kabuslar böler uykunu
Hasretin ateşi yakar ruhunu
Yeni mi anladın yok olduğunu
Sevda bir yalan artık (sende) gör bunu.
30 Agustos 1998