4
Yorum
9
Beğeni
5,0
Puan
159
Okunma

Ne çok şey sığdırmışım içime,
Söylemeden, susarak büyütmüşüm.
Bir dua gibi saklamışım acımı,
Bir sabır gibi taşımışım ömrümü.
Bir kulum işte…
Ne eksik ne fazla,
Hatalarım kadar insan,
Affa muhtaç bir yürek taşıyan.
Geceleri içime çöken o sessizlikte
Kendimle yüzleşirim en çok,
Gözlerim değil, kalbim ağlar bazen,
Kimse duymadan, kimse bilmeden.
Bir kulum işte…
Sevmeyi bilmişim ama
Sevilmeyi hep yarım bırakmış
Hayat yorgun bir kalp ile..
Yine de kırılmam bütünüyle,
Bir umut kalır içimde, ince bir ışık,
Belki bir gün,
Tam olur eksik yanlarım.
Bir kulum işte…
Ne isyanım büyük ne teslimiyetim,
Sadece yorgun bir kalbim
Sessizce “anlaşılmak” isteyişim…
5.0
100% (3)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.