23,5 Nisan (Yirmi Üç Buçuk Nisan)

Kabarır göğsüm, parıldar gözüm,
Bin âhla uyanır, kesilir sözüm.
İçten içe yutkunurum ama
Kalemime damlar özüm.

Durmaz bu Türk kanı, çağlar damarlarımda.
Hitabı, marşı kazınmış sol yanımda.
Vurulmuşuz zincirlere, kimi kahpe oyunlarla.
Oyalarlar adaleti münafık ağızlarla.

Minaresi çalınmış bak bu hayatların.
Satılır mı hiç, üzeri şehadet kokan toprakların?
Mabedimin altında gezer kirli oyunların.
Selâsı okunmayacak peşine taktığın koyunların.

Hakk’ın da yazdığı vardır elbet bir kader.
Tecelli olunca hakikatler…
Kaçacaksınız yine hasbelkader.
Ardınızda bıraktığınız tohumlar ise bu topraklara gömülmezler.

Ufukta doğdu bak 23 Nisan.
Bırakmadınız çocuklara ne bir koltuk ne de bir lisan.
Bunca vekili toplasan da, bil bakalım ne noksan?
Arşa yükselecekti çocuklar, emanetlere sahip çıksan.

Korkutur Türk’ün şanlı ataları,
Ne düşman tanır ne yaradanı.
Coşkuyla kutla bak 23 Nisan’ı,

Düşman safa geçme,
görürsün 23,5 Nisan’ı.


Osman MAHMUTOĞLU