ÇOCUKLAR

Bilgiye susamış, sevgiye açtır
Bazen serap bazen çöldür çocuklar
Gülüşleri en şifalı ilaçtır
Damlayarak dolan göldür çocuklar.

Ailenin temel taşıdır çocuk
Gelecek nesilin başıdır çocuk
Yuvanın en tatlı aşıdır çocuk
Hayat ağacında daldır çocuklar..

Ana ayağına cenneti seren
Doğduğu her eve mutluluk veren
Renk, ırk gözetmeden kalplere giren
Kapıları açan dildir çocuklar

Eylül çiçekleri yola dökülmüş
Mektep bahçesine bir bir dikilmiş
Sanki gökyüzünden amber saçılmış
Burcu burcu kokan güldür çocuklar..

Anneyi babayı hep model alan
Rahman’dan onlara emanet olan
Masum yürekleri bilmez hiç yalan
Kire bulanmamış dildir çocuklar...

Hayatın anlamı, meyvesi aşkın
Kimisi kurnazdır, kimisi şaşkın
Delikanlılıkta birazcık taşkın
Gâhi coşkun akan seldir çocuklar...

Yaramazken ele avuca sığmaz
Güneştir, karanlık kalplere doğmaz
Rızık yağmurudur, her eve yağmaz
Şekerdir, şerbettir baldır çocuklar...

Kuzguna yavrusu şahin görülür
Daha çok küçüktür , çabuk yorulur
Ona bir taş değse anne vurulur
Can özüne varan ildir çocuklar...

Şu yalan dünyanın en masum kulu
Minicik yüreği sevgiyle dolu
Akdeniz, Marmara , tüm Anadolu
Sevgiye sarmaşık koldur çocuklar...

Çocuklara kalkan eller kırılsın
Ülke meydanına sehpa kurulsun
Sübyancılar hep çarmıha gerilsin
Cennete uzanan yoldur çocuklar...

Bakarsan bağ olur, bakmazsan ziyan
Ölüyor çocuklar yok mu hiç duyan
Uyan ey milletim uykudan uyan
Korunmaya muhtaç kuldur çocuklar...

Gergeftir çocuklar işlemek gerek
Aydınlık yarınlar düşlemek gerek
Anne kucağında başlamak gerek
Anne babayla hemhaldir çocuklar.

Anayı babayı ihmâl etmeyin
Onları terk edip çekip gitmeyin
Ailede maddi çıkar gütmeyin
Tekerrüre akan seldir çocuklar..

Yalansız, günahsız ,masum ve paktır
Tertemiz yüreği lekesiz , aktır
Karnı aç olsa da gözü hep toktur
Harmanı savuran yeldir çocuklar

Ne ekersen bir gün onu biçersin
Güzel anı bırak güler geçersin
Bir gün bakmışsın ki sen de naçarsın
Maziden atiye beldir çocuklar..

Nurgül KAYNAR YÜCE/ K. MARAŞ
23/09/1018