Bendeki seni özledim,
Bir pazar sabahı gibi,
Sessiz, kimsesiz ve sade.
Elimde yarım kalmış bir kahve,
Pencereden dışarı bakarken
Öylece, sebepsiz yere.

Bendeki seni özledim,
Sokak lambasının titrek ışığında,
Yalnızlığın tam ortasında.
Hani insan birine dair,
Hiçbir şey söyleyemez ya,
İşte öyle bir düğüm boğazımda.

Bendeki seni özledim,
Cebimde taşınan eski bir bilet gibi,
Kullanılmamış, geçersiz.
Belki bir gün lazım olur diye,
Sakladığım bir hatıra,
Vaktini bekleyen bir sancı.

Bendeki seni özledim,
Şehrin gürültüsüne inat,
Kendi içimdeki o derin boşlukta.
Kimse görmüyor, kimse bilmiyor;
Sadece ben,
Bir tek ben taşıyorum bu yükü.

Bendeki seni özledim,
Sanki her gün yanımda yürüyor,
Sanki her an oradasın.
Adını anmıyorum ama,
Her sokağın başında,
Seni arıyor gözlerim.

Bendeki seni özledim,
Ne bir eksik, ne bir fazla.
Sıradan bir günün içinde,
En ağır, en güzel yalanım gibi.
Çıkıp gelmiyorsun ama,
Hala oradasın, tam içimde.