Hiçlik

Perdelerini kapattım dünyanın
Hiçbir şey görülmüyor duyulmuyordu
Burası küçük bir oda
Karanlığım, sessizliğim ,yalnızlığım
Biz bir başınayız
Kapım çalınıyor, bir nasılsına gelmişler yarım ağızla
Kovalıyorum herkesi gerisin geriye
Deli sanıyorlar
Varsın sansınlar
Bırakın beni bir başıma
Ben hüzne aşığım
Ben karanlığa aşığım
Ben yalnızlığa aşığım
Bu dünyayı da sizleri de sevemedim
Becerebilir miyim tek başıma idamı
Kıyabilir miyim canıma
Kendi ayaklarımla tekmeleyeceğim sehpayı
Kimseler görmesin, duymasın, ne gerek var
Bu sahip olduğum tek özgürlüğüm
Kimseler alamaz onu elimden
Bak sevgili sende bunları okuyup da koşar adımlarla gelme vicdan yapma
Vicdan aptalların işidir öyle der Nichzhe
İki üç damla gözyaşını heba etme
Zaman zaten bir kahpe
Koyar seni hooop başka bir kalbe
Gel gelelim bize
Bu defter bitmiş
Zaten çoğu doluydu
Tanrı insaf etmiş biraz da lütfetmiş
Buraları da bi zahmet ben doldurayım diye
Doldurduk dondurmasına da kalem pek iyi çıkmadı
Ne anlaşılıyor ne de okunuyor hepsi de aşağı daha da aşağı sarkıyor
Tüm kelimeler
Aynı benim gibiler
Soğuğu hissettin mi ?
Dünya soğuğu değil , ölüm soğuğu
Gözlerini at boşluğa öylece
Manasız bak hatta bir de kibirlice
Usul usul , ince ince bir tek yağmuru hisset
Ölüm tenine yerleşince
Vedalar aptalca oldu her zaman bana göre
Ne zaman buluştuk ki asıl var olanla kendimizle
Şimdi bir hoşçakal çekelim
Bir de kahkaha atalım ki şu dünyaya
Boşluğunda sana iyi pazarlar, iyi tatiller
Ben daha dolmadım ama
Bir sıfır da olsa öndeyim nasıl olsa
Onun mutluluğu yeter de artar bana.