0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
38
Okunma
Uzak
Bir zamanlar kalbim,
sana doğru koşan bir çocuktu.
Ya şimdi?
Bir çocuğun avucunda eriyen kar gibiydi aşk;
tutamadım.
Şimdi koca koca şehirler var içimde.
İnsansız.
Kendine uğramayan.
Ben,
o şehrin en tenha yerinde,
kendine yabancı.
Geceler büyümüyor—
ben küçülüyorum.
Yalnızlık yer değiştiriyor içimde,
her seferinde daha derine.
İnsan nasıl eksilirmiş,
kendine yetişemeyince,
anladım.
Hiçbir yere varamadığımı.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
