31
Yorum
45
Beğeni
5,0
Puan
494
Okunma

Sandım aşk kapısında, eşiğin önündeyim,
Bu defa tamam dedim, vuslatın yönündeyim,
Geç fark ettim ben senin, sadece dünündeyim,
Eyvahlar olsun bana, gerçeği göremedim,
Ben sana yâr olup da, murada eremedim.
Bir bakışın yeterdi, benliğimden geçmeye
Zehir olsan razıydım, yudum yudum içmeye
Kalbin yemin mi etti, başkasını seçmeye,
Demek gönül tahtına, postumu seremedim,
Ben sana yâr olup da, murada eremedim.
Yandım aşk ateşinde, sadece bir dumandı,
Ruhuma eziyeti, her çileden yamandı,
Bilmezdim tek ilacı, sabır ile zamandı,
İçimdeki yaraya, bir merhem süremedim,
Ben sana yâr olup da, vuslata eremedim.
Uğrunda pervaneydim bir adım gelemedin,
Kül olmamı isterken, sonumu bilemedin,
Yüzümün gülmesini, özünden dilemedin,
Buna gerek ne idi, bir anlam veremedim
Ben sana yâr olup da vuslata eremedim.
Ne sen bana yol oldun, ne de ben sana kervan,
Eridim içten içe, olmadın derde derman,
Şu virane gönlümün, katline verdin ferman,
Kusur mutlak bendedir, hiç sende aramadım,
Ben sana yâr olup da vuslata eremedim.
Senden umudu kesip gönlüm ile savaştım,
Hiçliğin eşiğinde, kibirden uzaklaştım,
Çok yoruldum velâkin, hakikate ulaştım,
Sır kapısı çetinmiş, çok kolay giremedim,
Ben sana yâr olup da vuslata eremedim.
Zeyno Garagız kalemi 🖊
Zeynep Senem
DOST KÃLEMİNDEN,
Mesut der; Zeynep Hanım, sırrı faş eylemişsin,
Yârin sitemlerini, dile baş eylemişsin.
Hiçlik makamıymış son durak hoş eylemişsin
O çetin kapıdan ben, kolayca giremedim.
Ben sana yâr olup da vuslata eremedim.
Metin tütüncüler
5.0
100% (29)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.