Biliyor musunuz? Utanmak zayıflık değildir aslında,
insanın kendine koyduğu en sessiz terbiyedir.
Çünkü utanmak, bir başkasının canını fark edebilmektir.
Söz söylenmeden önce durabilmek,
adım atılmadan önce tartabilmektir.
İnsanı tutan bir duvar değil,
taşkınlığı engelleyen bir kıyıdır.

Bugün utanmak unutulduğu için
her şey söylenebilir hale geldi.
Her davranış savunulabilir oldu.
Yanlış, doğru kılığına girdi,
kırmak, dürüstlük diye sunuldu. Oysa utanmak,
Ben merkezde değilim demektir.
Karşısında bir başkası olduğunu bilmektir.
Vicdanın dilidir utanmak, aklın değil.

Utanmayan insan cesur değildir, sınırsızdır.
Ve sınırsızlık erdemlik değil, dağınıklıktır.
Bir toplum utanmayı kaybettiğinde ayıp kavramını değil,
ölçüyü kaybeder. Ölçü gidince adalet bulanır,
söz hoyratlaşır, insan insanın yükü olur. Asıl güç,
yanlış yapmamakta değil, yanlış yaptığını anlayabilmektir. Asıl olgunluk,
yüksek sesle haklı çıkmakta değil,
sessizce özür dileyebilmektir.

Utanmak, insanı küçültmez. İnsanı yerli yerine koyar.
Kendisini her şey sanmaktan alıkoyar,
başkasını hiç saymaktan kurtarır.
Ve belki de en çok bu yüzden
utanmak bir meziyettir,
İnsanı insan sınırında tutar.
Bugün gidişat kötüyse,
sebebi utanmanın unutulmasıdır.
Çünkü utanmanın olmadığı yerde
ne vicdan uzun süre yaşar, ne saygı.
Utanmak, nefsin kapısını aralayan
anahtardır.

Zeyno Garagız kãlemi
Zeynep Senem

Serbest şiir

DOST KÃLEMİNDEN;

Utanmayı unuttuk bu günlerde
Vay dede vay nerede kaldı besmele
Utanmak zayıflık değildir elbette
Söz söylemeden düşün tefekkür ile

Dede Utanmak zayıflığımızı mı gösterir
Bak evlat utanmak ölçü ve imandan gelir
İnsan utanırsa Azze ve celle sevinir
Utanmak haya ve takva elbisesidir.
Tigem0663