GİDİYORUM..!

Yüreğimi bir uçurumun ucuna bırakıp,
Sessizliğin en derin yerine itiyorum kendimi…
Sana olan sevgimi,
Öksüz bir çocuk gibi cami avlusuna terk edip,
Bir dua kadar çaresiz, bir amin kadar yalnız,
Gözlerimde biriken bütün akşamlar,
Adının gölgesinde kararıyor bu gece…

Gidiyorum..!
Adımlarım ağır, içim paramparça,
Her sokakta senin izine basıyorum…
Bir zamanlar gülüşünle aydınlanan kalbim,
Şimdi karanlığa alışmayı öğreniyor…
Sesin hâlâ kulaklarımda yankı,
Duymamayı seçmiyorum artık…

Gidiyorum..!
Seni sevmek bir ömürlük yangındı,
Ben o yangında kül olmayı kabullendim…
Avuçlarımda kalan son hatıranı,
Rüzgâra emanet edip savuruyorum…
Ne varsa senden yana,
Hepsini kalbimin mezarına gömüyorum…

Gidiyorum..!
Bir vedanın en suskun hâlini yaşıyorum,
Ne gözyaşı döküyorum ne de kelime…
Çünkü bazı ayrılıklar,
Sessizliğin en ağır yüküdür insana…
Ben o yükü sırtıma alıp,
Kendi karanlığıma doğru yürüyorum…

Gidiyorum..!
Ama bil ki; bu bir kaçış değil,
Kendimi senden kurtarma çabası…
Sevmek bazen kalmak değil,
En çok severken çekip gitmektir…
Ben de en çok seni severken,
İçimde sana kalan son parçayla gidiyorum…
Suskun Şair Fazlı Acar