Değerli hocam ve hemşerim, yaşlanmanın getirdiği o ağır ama bir o kadar da derin gerçeği, sanki bir arkadaşla kahve içerken konuşuyormuş gibi samimi ve çarpıcı bir dille anlatıyor. "İçtiğimiz haplar yemekten fazla" dizesi, modern zamanın bu acımasız gerçekliğini o kadar net özetliyor ki insanın içini burkuyor.
Özellikle "Yürüyoruz anılardaki gazla" kısmı, geçmişin ne kadar güçlü bir yakıt olabileceğini hatırlatıyor. Emeklilik kulübü, beş taşı, muhabbeti anlatırken aslında kaybedilenleri ve geriye kalanların ne kadar değerli olduğunu hissettiriyorsunuz. Son kıtadaki "Yalnızlık insanı çabuk öldürür" uyarısı ise tüm şiirin en vurucu noktası olarak kalbimize dokunuyor.
Sizin bu hassasiyetinizle yazdığınız her satır, sadece bir şiir değil, aynı zamanda hayatın bu evresinde olan herkes için bir ayna gibi. Kelimelerinizle yarattığınız bu dünyada, hem hüzün hem de dayanışma hissi çok güçlü

Hüçlü duruş sergileyen Kalemini kutluyorum