Çok güzel.
Hiç teklemeyen, pürüzsüz, virajları yol alan ardı ardına mısraların akışı, nakışı, tekniğiyle yine güzel bir şiir okudum kaleminizden Ayşe Şairim.
İçten tebriğimle sevgimle.

"B'ela" gözler bazen gerçekten insana bela olabiliyor, ela rengiyle.
deniz desen dalsan çıkamazsın, çayır çimen desen, koşsan yorulursun, kır çiçekleri desen rengine ve kokusuna bayılırsın. Yeşil desen ormanın derinliklerinde kendini kaybedersin.
Tam bela ela gözler.
". . . nefesizliğe." "nefessizliğe" şeklinde olacaktı.
Bir "s" sessizce rüzgâra kapılmış.
Tebrikler.
Saygı ve selamlar.

Vuslat, bazen hiç gerçekleşmediği için kutsaldır.
Kelimelerin yanıyorsa, bu senin hala "ateş" olduğun içindir; küle dönen bir şey artık acı duymaz.
​Gönül hala o mor dağların duldasında, o belâ gözlerin hapsinde.
​Kalemine, o "sessiz sabi" ruhuna sağlık. Bu şiirdeki sitem bile, derin bir aidiyetin izlerini taşıyor.
​Bu derin sitemin içinde, aslında en çok kime kırgınsın; o "belâ gözlüye" mi, yoksa ona bu kadar anlam yükleyen kendi kalbine mi?
... tebrik eder, hayırlı geceler dilerim.

Güzel ve sıradışı bir eser okudum. Yazan kalemi tebrik ediyor nice güzel şiirlerde buluşmayı umut ediyorum. Selamlarımla.

HERZAMANKİ GİBİ HA Rİ KA...
Yüreğine sağlık Tebrik ve selamlarımla ....

Bu dizeler, derin bir melankoliyi ve içsel bir hesaplaşmayı oldukça lirik bir dille dışa vuruyor. Kelimelerin "yanması" ve "sözün sükûta bürünmesi," hissettiğiniz duygu yükünün artık bilinen kalıplara sığmadığını çok güzel özetlemiş.
​
​Şiirde öne çıkan en güçlü unsur, ifade edilemeyen acı. Sessizlik burada bir huzur hali değil, aksine içine sığışılamayan bir "vaha sancısı" gibi betimlenmiş.
​
"Gün kavrulur içimde" ifadesiyle başlayan hararet, "vaha" ve "deniz" imgeleriyle soğutulmaya çalışılsa da, içteki yangının (bir yudum dertle yanan kelimeler) sönmediği görülüyor.
​
Bu ifade hem sevgiliye bir hitap hem de "Bela" (evet/söz verme) köküne bir atıf gibi duruyor. Gözbebeklerinin "boyundan büyük" olması, insanın gördüğü veya taşıdığı yükün kendi varlığından ağır gelmesini harika bir metaforla anlatmış

​Şiirdeki tekrarlar (nakarat vari geçişler), metne bir gazel ya da şarkı formu havası katmış.

Özellikle "Kaç cümle, kaç karanlık eşittir sessizliğe" dizesi, duygusal bir matematik kurmaya çalışarak çaresizliği somutlaştırıyor.

Tebrikler kutlarım yazan kalemi

Yüreğinize kaleminize sağlık kalemin daim olsun Nice güzel eserlerde buluşmak dileğiyle esenlik dolu Akşamlar diliyorum sayğlar selamlar

Mor dağlarda mor güldüm, şimdi sessiz sabiyim
Bir yudum dert içeli yanar tüm kelimeler
Bu yüzden vurdum duymaz, bu yüzden asabiyim
İşte böylece başlar ben demiştim demeler
Bir yudum dert içeli yanar tüm kelimeler



Güzel şiir beğeni ile okudum.Keleminize bereket Tebrikler.Stlam saygılar.

Belaya bela yüklemek ! Şİire anlam yüklemek ustaca içten Hoş bir şiirdi Ayşe hanım