0
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
85
Okunma
Ah be gönül, ah…
Yine çökmüş hüzün,
Hüzün üstüne hüzün;
Sanki dağlar devrilmiş üstüne,
Kar, boran, tipi, fırtına…
Sözün bittiği yerde susuş,
Anlaşılan yâr yine küsmüş.
Kol kanat kırık şimdi,
İçten içe susuz bir yanış;
Yollar tükenmiş, yollar bitmiş,
Adım atsan da varmaz menzil.
Sanma ki kaybolur muhabbet—
Muhabbetten doğdu o nur,
Muhabbetle anıldı Muhammed.
Gönül gönüle bağlı iken,
Elbet batar araya diken;
Kimi zaman derya gibi taşar,
Kimi zaman kuyu dibi karanlık.
Veys misali ateş içinde,
Görmeden sevmek dedin ya—
Sevdanın ateşinde kalmak da var.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
