0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
35
Okunma
Sen şimdi bir başkasının
eğreti gölgesinde
beni unuttuğunu sanıyorsun.
Oysa ben,
senin “geçti” dediğin yerlerde hâlâ
yavaş yavaş kanayan bir zamanım.
Saçlarını rüzgâra bıraktığın akşamları hatırla,
ben hep arkanda duran o sessizliktim
adı konmamış, ama eksildiğinde fark edilen.
Şimdi bir başkasının gözlerinde
kendini tamam sanacaksın belki,
ama bil:
insan en çok,
yarım bıraktığı yerde yankılanır.
Ben sana kızmıyorum artık,
çünkü bazı vedalar
ihanetten değil,
insanın kendine yetişememesinden olur.
Ve sen…
kendine bile geç kaldın.
BURHAN SEVİMLİGİL
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
