ERDAL EREN’E

Önce ağacı kesti insanoğlu
Ağaçtan kâğıt yaptı
Kalem yaptı
Ve o kalemle infazlar yazdı acımasızca
Tabureler, idam sehpaları
Hepsi aynı ağaçtan, aynı aptalca akıldan

Henüz erememişken yaşına
Aldılar elinden kâğıdı kalemi okul çağında
Bir kalemde büyüttüler yaşını
Erdal’ın
Ağaç bile eğildi utancın idamından
Erdal çoğaldı, darağacında
Annelerin gözyaşlarında
Ve insanlık onurunda

Seyit Rıza’nın yaşını da büyütmedi mi aynı yobaz kalem?
Aynı ağaçta asılmadı mı üç fidan?
Serez çarşısında Bedreddin’i asan kanlı kalem
Pir Sultan’ı darağacına çıkaran kalemdi
Tanıyoruz o kanlı kalemi
Utanıyoruz kirli mürekkebinden

Ölüme gülerek gidenlerin destanını yazan
İsyanın sesi yankılanan
Bu şanlı kalem de bizimdir
ey EREN’ler!
Gün gelir devran döner
Zalimlerin ışığı da elbet söner

Erdal Karadağ
13 Aralık 2016