SOĞAN KOKU/YORUM

Yiğit muhtaç olmuş kuru soğana
Demişti Mahzuni
Görüşmecim yeşil soğan göndermiş
Demişti Ahmed Arif

Yoksulluk büyüdükçe,
soğan utancından küçüldü
Gündem oldu
Manşet oldu
Ama bizim kalemimizde
Mektup oldu
Şiir oldu
Türkü oldu
Hapis oldu

Taş duvar
Demir kapı
Sayım sabahları
Yarım ekmek akşamları
Parsel parsel eylemişler dünyayı
Tapusunu göğe yazmışlar
Bahar da korkuyor bu topraklarda
Dağlarına bahar gelmiyor memleketimin

Şimdi beni şan/ssızlığın sayarsan
Kızar sana ölü ozanlar
Ve yaşayanlar
Yoksulluk suç
Yiğitlik utanç olmuş
Bilmem söylesem mi
Söylemesem mi?

Söyleyeyim:

Ben senin şanssızlığın değildim
Yalnızlığın değildim
Hayal kırıklığın değildim
Bir akılsız baştan gayri
Ne’n kaldı ?
Ağzım, nefesim soğan kokuyor benim
Haydi heveslerini al da git

Erdal Karadağ
6 Aralık 2018