3
Yorum
7
Beğeni
5,0
Puan
95
Okunma
Ey yedi tepenin nazlı şehri,
gönüllerde yankılanan ezeli ezgi…
Sen bir aşk şarkısısın,
yarıda kalmış,yine de hiç bitmeyen.
Boğaz’da rüzgâr eserken
senin adın dökülür dalgalara.
Her dalga bir mısra,
her köpük bir hatıra.
Suyun üstünde yansıyan ışıklar
sanki gökyüzüyle öpüşen martılar.
Akşam kızıllığında Galata Kulesi
bir fener gibi yanar içimde.
Üsküdar’dan kalkan vapur
gönlümü karşı yakaya taşır,
ama ben yine de ortada kalırım;
ne Anadolu’da, ne Rumeli’de…
Tam ortasında Boğaz’ın,
tam ortasında hasretin.
5.0
100% (7)
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz