0
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
75
Okunma
Sırr-ı Hakikat
Benliğin hırkasını, bir kenara atmadan,
Vuslatın kokusuna, hiçbir can ulaşamaz.
Kendi varlık dağını, yerle bir eylemeden,
Hakk’ın deryalarına, bir damla karışamaz.
Aşkın kor ateşiyle, yandıkça pişer insan,
Hamlık kalır geride, nura dönüşür lisan.
"Ene" diyen dillerin, susup kaldığı anda,
Varlık biter, yokluktur kalpte hükmünü süren.
Ne saraylar, ne taçlar; hepsi birer pranga,
Gönül kuşun uçmazsa, o kutsal Kaf Dağı’na.
Dışarıda arama hiç, uzağa bakma boşa,
Gökler sığmış içine, sen dön kendi bağına.
Bir zerrenin içinde, koca bir alem gizli,
Gören gözler için yol, apaçık ve çok izli.
Kibirden arınan ruh, inerken en derine,
Bulur asıl kendisini, varınca Sahibine.
Sessizlikte saklıdır, o en büyük hakikat;
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
