0
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
36
Okunma
Bir hülyaya dalsam,
Zaman içinde zaman açılsa,
Mekân içinde mekân…
Ben hiç konuşmasam,
Kelimeler benden çekilse yavaşça,
Dilim susmayı öğrense.
Hep Sen konuşsan
Sadece sesinle değil,
Bakışınla,
Nefesinle,
Varlığınla.
Ben dinlesem;
Bir ömürlük sabrı
Tek ana sığdırır gibi
Zaman yürümeyi unutsa orada,
Saatler utanıp dursa,
An dediğimiz şey
ikimize de yetse.
Ben susarak eksilmesem,
Sen konuştukça çoğalsan
Ve ilk kez
Sessizlik
Bir cevap gibi dursa aramızda.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
