0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
30
Okunma
Hüznümün elbiselerini çalmışlar.
Derdimin odasına el koymuşlar.
Yaramın bandajını da alıp kaçmışlar.
Varsın olsun… sizin olsun.
Ben yine giydiririm hüznümü,
Dikişlerinden sızsa da sessizlik.
Derdime yeni bir mekân bulurum,
Kapısı olmayan, kimsenin giremeyeceği bir yer.
Yarama kendi nefesimle sargı yaparım,
Acıdan başka kumaşım kalmasa da.
Olmadı, çıplak kalsın hüznüm…
Rüzgâr dokunsun, soğuk sökerse söksün.
Yeri yurdu olmasın derdimin,
Kaçacak köşesi kalmasın artık.
Açık kalsın yaralarım;
Kanasın, aksın, konuşsun.
Onları da çalamazsınız ya
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
