ÇIKMAZ SOKAKLAR

Her sokağın bittiği bir yer var elbette
Sözüm caddeye bağlanan sokaklara değil
Bir meydana boynunu uzatan bir sokak hiç değil
Çözümsüzlüğün kör düğümünde canlarıyla
Bütün çıkmaz sokaklar bana çıkar

Birikmiş adımlarıyla aşınmış taşlarına
Düşüp yaralanmış hasretleriyle
Bir inat duvarıyla bitirilmiş yitirilmiş anılarıyla
Köpeksiz kedisiz sesleri çalınmış anlarıyla
Bütün çıkmaz sokaklar bana çıkar

Açlığın saltanat sürdüğü her kentte
sefasını sürer vitrinlerdeki ekmekler gibi
Katıksız elleriyle ekmek kemiren fareler
karnı şişmiş piçlenmiş çocuklar gibi
Keyfini sürerken yoksulluk sefaletin kanıyla
bütün çıkmaz sokaklar bana çıkar

Süslüdür merkezleri bütün kentlerin
içten dışa doğru yol alır sefaletin girdabı
Çöpçülerin süpürgeleri bile gümüştendir
Özgürlük meydanlarında toz pembedir
Atılan nutuklar varoşlarda muhteşemdir
Merkezden tükenerek yok olur bulvarların
gösterişli caddelerin parlak kaldırımları
Bana kalır hafif adımların ağır taşlarında
onca zulüm işkence horlanmışlık
Haksızlığın hücrelerinden kaçan
masum insanların koştuğu
bütün çıkmaz sokaklar bana çıkar

Hücrelerinde kuluçkaya yatmış
bütün eylemlerin sloganlarının
doldurulduğu bir çuval sırtımdadır
Yalanların çirkefliklerin pusulandığı
barikatlandığı çıplak ayaklı yollardan geçerim
Güldür güldür bütün sokaklar ayaklarım dikendir
Geçip gidemediğim güzelliklerin erdiği
bütün çıkmaz sokaklar bana çıkar

Şuayip ODABAŞI
22.2.24