"DüŞiir1"

ADAM;
Merhaba şiirden korkan kadın
Bu şiirde bulursan korkularını
Efkârdan çatlasın o vakit sabrın
Daya alnımın orta yerine, tutuklusu olduğum dizelerini
Sal göğsümün çeperine birikmiş hüzünlerini
Unuttur çocuk ölümlerini
Yağdır iliklerime tanrısal bereketini
Vakit tamda şiire ve umuda dem tutma vakti

…KADIN
Merhaba sevdadan korkmayan adam
Yokluğu da varlığı da bilen adam
Dayadım alnımı
Şimdi bir sevda şiirinde dem tutma vakti
Şimdi o dem’le ikram vakti

…ADAM
Belli ki bu şiir kasıp kavuracak bizi mısraların sıcağında
Yakacak tenimizi, soğuk gecelere inat
İmgelerin ahengiyle dansa davet var sonunda
Dizeler bir birine kavuşmuş,
susacak ve susayacak iki çift dudak,
Kendi ayazında üşüyen öpülesi iki alın var
Uzat alnını öpesim tuttu
Gönül şiirden dem tuttu

…KADIN
Ve binlerce şiire gebeydim
Düşlerin peşinden tutunamadım ya,
hiçbir gönülde
Hiçbir sevide
Kimim, neyim, neredeyim bu alêmde?..
Akşamın dar vaktine bir şiirle süzüldüm,
Aşk tuttu satırlar arasında
Bir ben vuruldum
Bir ben kan(a)dım
Yıkık dökük ruhumla
Şimdi umutlu sevdalar doğuruyorum
hazana yakın,
bahara uzak bir iklimde
Daya alnıma dudaklarını sağalt beni
Geç kalınan ne varsa
Zamanı deyip
Uzattım alnımı
Gönül dudak ucunda
Şimdi aşk vakti

…ADAM
Öyle bir sevda doğurdun ki kurak gönlüme
Can suyu olup aktın
Fırat gibi, Dicle gibi…
Bıraktım akışına kederleri
Umudu çoğaltıp savurdum tenhalara
Boy verdim, filiz verdim
Sevgiye aç kehribar gözlü çocuklara

…KADIN
Bilirsin Fırat’ın hırçınlığını
Dicle’nin ona akan gözyaşlarını.
Bilirsin kehribar gözlü çocukların acılarını.
Görkemli yarınlar çiz ömürlerine
Irmakların asil yalnızlığını da anlat
Gülsünler güneş kadar sıcak
Ay kadar duru, yıldızlar kadar çoğul
Ve günü geldi işte,
Dicle’yi sessiz
Fırat’ı öksüz bırakıp kaçma n’olur

…ADAM
Kaçmıyorum
Kaçamam ki senden yeryüzüm, gökyüzüm, yürek sızım
Susamışlığın var aşka, âh etme ey bahtsızım!
Düştüm gayri nar’ına
Yak, kavur beni,
Ateşinde can bulmasam namerdim

…KADIN
Sen ateşimin kızılı
Sen gönlümün buzulu
Sen sonsuzluğun huzuru
Sana can vermezsem namerdim
Namerdim ben dersem
Namerdim sözümden dönersem
Bir şiirle aralanan o kapıyı kapatırsam namerdim…
Binlerce yıldır bekliyordum
Binlerce sabırla çizdim aşkı yüzüne
görmedin mi?..
Ve seslendim
Ve uzattım alnımı dudaklarına
Kaç karanlık gecede adımlarımı saydım buradan oraya
Ne kadar uzak dedim
Ve ne kadar yakın
Ben hiç şiire ihanet etmedim inan
Hiç sırtımı dönmedim
Hiç of demedim inan.
Senden gidersem namerdim...

…ADAM
Âh…
içten derinden, ciğerden binlerce âhh
Ne çok birikmiş ne çok uzak kalmışım sana
Kapatma açtığın kapıları
Hoyrat hoyrat dolaşayım eşiğinde,
ihanet edersem namerdim.
Uzattım ellerimi kelepçem ol, tutukla beni
Kurtulmak istersem namerdim...

…KADIN

Âhh,
Fırat
Dicle
Şahitsiniz ikinizde, sevdaya tutuklanışımı izleyin
Ver ellerini
Özgürlüğü çizsin alnıma
Kuşan en hoyrat yanlarını
Sar bedenimi
Of dersem namerdim…
Şimdi söyle
Kaç şiirde anlatılır
Kaç şiir de demlenir bu sevda?.
Dem vakti
Sen vakti
Ben vakti
Biz vakti

…ADAM
Uzattım ellerimi
Tut beni, sar beni, sür beni
Her geceye, her heceye…
Sevişelim arsızca, geceleri yıldız sayarsam namerdim
Seninim, sendeyim cayarsam namerdim

…KADIN
Hangi geceden geldin, yıldız oldun düş/tün gönlüme?
Ben bilmem geceleri yıldız saymayı
Ama,
Bilirim sevda türkülerinde sazın teline dokunmayı
Bilirim mızrabın kahrına ortak olmayı
Türkü türkü çoğalırım hasretin ayazında
Acı olur
Dert olurum da,
çağlarım geceden sabaha.
Yoksul coğrafyaların öksüz çocuğuyum ben
İhaneti gördüm
Hazanı yaşadım
Çok yoruldum
Çok boğuldum
Düş/tüm de üstelik
Ama her acıda yeniden doğdum
Her nefeste çoğalarak doğruldum
İnsana
Yenildim
Ama
İn/sana tükenmedim
Bu kış gecesinde sıcacık bir el oldun
Ama el olma sakın bana
Ve
İnanca
Sevgiye
Güvene
Senden vazgeçersem namerdim.
Ben susmam
Susamam
Susturursan mamertsin…

…ADAM
Susma, susarsan ben küserim hayata
Tutunamam bir daha
Düştüm okyanusuna boğulmaya hazır değilsem namerdim
Sevgi imanımız, sadakat inancımız olsun
L/âyık kalmasam namerdim
Ve senden gidersem
Ve benden gidersen
Namerdiz…

Erdal Karadağ
16 Ocak 2016