2
Yorum
26
Beğeni
5,0
Puan
241
Okunma
"Ne belli, ne belirsiz şu dünyada yokluğun,
Zaten kıyamet yakın, büyüme çocuk/luğum..."
...
Günlerden pazar,
Aylardan Nisan,
Vakit ikindi.
//
Tuhaf !
Kulağıma Sesi sesime benzer bir türkü geliyor sanki;
Ya bilmediğim bir dilde bu safranî ağıt,
Ya derin sükutla da çığlık atılabildiğini öğretircesine s/ağır bir çocuk ağliyor belki,
Her ne Söylüyorsa ürpertti beni.
"Şükür, hayattayım" mi diyor acaba?
Yoksa "Eyvah! Bugün de ölmedim" mi?
Ama hasret çekiyor belli,
Sanki gideni var gibi değil de,
Gelmeyecek olanı g/özlüyor gibi.
Tarifi zor,
Hani Olmaz da;
Balta, devirdiği ağaca ağlıyor sanki.
Dedim ya,
Tek bildiğim sesi sesime benziyor;
Günlerden pazar,
Aylardan Nisan,
Vakit ikindi.
//
Dengi Naz
5.0
100% (9)
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz