Her adımda geçmişin izleri,
bir dua gibi düşer gönlüme.
Bu sefer acıyla değil,
tatlı bir tebessümle karşılıyorum onları.
Her iz, seninle buluşana kadar
beni sessizce taşıyan köprüymüş meğer.
Her yalnız gece, her boş sabah,
aslında seni bekleyen yumuşak bir hazırlıkmış.
Sensizken içimde biriktirdiğim tüm sessizlikler,
şimdi senin adınla tatlı bir melodi oluyor.

Geçmişin o ince, narin izleri
kalbime dokundukça
hafifliyor, ısınıyor,
pembe bir ışıkla parlıyor.
Mor çiçeğim,
sen geldin ve ben anladım ki,
geçmiş hiç de düşman değilmiş.
O, beni senin kollarına
en güzel yoldan getiren gizli bir rehbermiş.
Şimdi her adımımda
o eski izlerin üzerinde
senin ayak izlerinle dua ediyorum.

Gözlerin değdikçe
geçmişin yaraları bile
gül yaprağına dönüşüyor içimde.
Her dokunuşunda
eski acılar eriyip
sıcak bir hatıraya bırakıyor yerini;
tatlı, huzurlu ve sevgi dolu.
Artık geriye baktığımda
sadece minnet hissediyorum.
Çünkü o uzun yol,
o sessiz bekleyiş,
hepsi seni bulmam için yazılmış
en güzel şiirin ilk dizeleriymiş.

Mor çiçeğim,
seninle her yeni adım
daha yumuşak, daha sıcak.
Geçmişin güzel izleri
bizi birbirimize bağlayan
görünmez, ipek bir bağ oldu artık.
Ve ben gülümseyerek yürüyorum,
elini sıkıca tutarken,
kalbimde hem geçmişin şükranı,
hem de seninle dolu bir geleceğin heyecanı…
Sonsuza kadar seninle.