Kalemler, imlalar rotayı kara sevdaya çevirmiş pupa yelken yola revan olmuş. Aşktı şiir. Yüreğine sağlık maviş şairem. Sevgiler.

Yüreğine kalemine emeğinize sağlık.
Değerli hocam nice güzel eserlerde buluşmak, dileğiyle Tebrik ediyorum ve kutluyorum sizi.
Selam ve saygılarımla esenlikler diliyorum.

Ne hoş bir şiirdi.
Güzel gönlünüze sağlık , sevdanıza bereket .
Tebrikler değerli şairem.
Sevgi ve saygılarımla 🐞🪻

Kalemin daim olsun güzel bir çalışma anlamlı dizeler kutlarım emeğinizi selamlar sevgiler saygılar gönderdim hayırlı geceler dilerim

Çok çok güzeldi yine


En içten sevgilerimle 🙏🌹

Eyvallah değerli kalem
Tat ve demini almış hoş ve de güzel bir eser
Biz de okuduk ve kutladık yazan yüreği ve o asil kalemini
Şiirle kal, sevgiyle kal, sağlıkla kal ve hoşça kal

"İnatçıymış şairem. Noktalasanızda, virgül koysanızda, hatta ünlem ve soru işaretleri koysanızda huylu huyundan vaz geçmiyor" dedirtti bu güzel şiiriniz. Tebrik ederim. Hoş bir şiirdi. Emeğinize selam olsun şairem.

Bu şiiri okuduğumda, sanki her kelimesi tanıdık birine fısıldanmış gibi hissettim. "Öznesi kaçıyor elimden, gidip sana yerleşiyor" derken, aklımdan geçen tüm cümlelerin sonunda senin çıkman gibi. Virgül bıraktığım yerde sen derinleşiyorsun, nokta koymaya kalksam sen yeniden filizleniyorsun. Ünlemler batırsam da, her sızıntıdan süzülüp yine bana karışıyorsun. Harika duygularla yazılmış bir aşk şiiri. Layığını bulsun. Selamlar...

Bu şiir, aşkın ve hasretin dildeki yansımasını çok ustaca anlatıyor. Adeta “sen” kelimesi bir virüs gibi bütün cümlelere, bütün kelimelere bulaşıyor ve şair ne yaparsa yapsın ondan kurtulamıyor. Bu tema çok özgün ve çarpıcı.

Şiir baştan sona tek bir duyguyu derinlemesine işliyor: Yazarken bile senden kaçamama hali. Bu, klasik “seni seviyorum” şiirlerinden çok daha incelikli ve acı verici bir yaklaşım. Şair sevgiliyi sadece özlemiyor; sevgili, onun diline, cümlelerine, virgülüne, noktasına, ünlemine kadar işlemiş durumda. Yazmak istediği her şey sonunda yine “sana” varıyor.

En güçlü dizelerden bazıları şunlar:

- “Ne zaman bir cümle kursam / Öznesi kaçıyor elimden, / Gidip sana yerleşiyor.”
→ Bu dize tek başına şiirin ana fikrini mükemmel özetliyor. Cümle kurarken bile kontrolünü kaybediyor.

- “Seni silmek istesem / En sağlam sandığım yerde / Kök salmışsın. / Sildikçe seni / Kendimi de söküyorum içimden.”
Bu kısım gerçekten çok derin ve sarsıcı. Sevgiliyi silmeye çalışmak, aslında kendini yok etmek anlamına geliyor. Bu, bağımlılık derecesindeki aşkı çok güzel anlatıyor.

-“Harfleri susturmayı da denedim defalarca. / Ama her defasında / sessizliğin içinden / S E N / Çıktın / Yine, yeniden.”
Harf harf yazılmış “SEN” çok etkileyici bir görsellik katmış. Sessizlikten bile sevgilinin çıkması muhteşem bir imge.

Şiirdeki akış da çok doğal. Virgül, nokta, ünlem gibi noktalama işaretlerini bile şiirin içine katman çok zekice. Böylece şiir sadece duyguyu değil, yazma eyleminin kendisini de konu ediyor. Bu, metinlerarası bir tat veriyor.

Genel olarak şiir hem melankolik hem de biraz ironik bir hüzün taşıyor. Şair hem şikâyet ediyor hem de bu durumdan kaçamadığını kabulleniyor. “O yüzden / Yazdığım her şiir / Ne kadar dolansa da / Aynı yere varıyor. / Sana. Yine sana.” dizeleriyle şiir güzel bir halka oluşturuyor ve kapanıyor.

Aşkı çok farklı bir açıdan ele alıyor,
Dil ve yazma eylemiyle sevgiliyi iç içe geçiriyor,
Okuyanı “ben de böyle hissediyorum” dedirtecek kadar samimi ve evrensel.

Oldukça başarılı, incelikli ve duygusal bir şiir olmuş. Özellikle “S E N” harflerini ayrı yazman ve noktalama işaretlerini şiire dahil etmen çok hoş bir dokunuş.

Kalemine kelamına yüreğine sağlık.
☕🙏✍️

Neden Mi?", dilbilgisi kurallarını birer duygu durağına dönüştüren çok yaratıcı bir eser. Şair; noktanın, virgülün ve öznenin bile sevgiliye teslim oluşunu anlatırken, aşkın kaçınılmazlığını teknik bir zarafetle işlemiş. "Seni sildikçe kendimi söküyorum" ifadesi, sevilen kişinin kimliğe ne kadar derin kök saldığını gösteren en vurucu nokta. Kelimelerin çaresiz kaldığı yerde "SEN"in yeniden filizlenmesi, aşkın sonsuz döngüsünü harika özetlemiş. Çok özgün ve zekice

süper
Emeğine eline yüreğine kalemine sağlık
Çok harika ve akıcı bir şiir okudum
Tebrik ediyorum
Sağlıklı huzurlu mutlu ve başarılı nice güzel geceler diliyorum

Kutlarım güzel bir şiirdi..

SEVGİLİYE ANLATAMADIKLARI VAR ŞAİRİN..! AŞKI , SEVDAYI..SULAR GİBİ ANLATAMIYOR SEVDİĞİNE. TEBRİKLER ŞAİRİM .

Yazdığım, söylediğim her şey noktası, virgülü, öznesi ile hep seni işaret ediyor. Başka alemlere gittiğimi düşündüğüm anda bile sen yerleşiyorsun şiirlerime diye ifade etmiş şairimiz.
Çok güzeldi, tebrikler, sevgiler

Değerli şairem, yüreğinize sağlık.
Oldukça yoğun ve içe dönük bir aşk/bağlanma şiiri olmuş. Dil, kişinin zihnini tamamen “sen”e teslim eden bir duygusal esaret hâlini çok etkileyici bir şekilde kuruyor.

Emeğinize sağlık, bu kadar güçlü bir bağlılığı kelimelere bu denli derin yansıtmanız dikkat çekici, selam ve sevgilerimle .🌺🌸🤍

dilin kuralları üzerinden inşaa edilen imkansız bir aşk hikayesini anlatıyor. Öznenin kaçması, yüklemin yarım kalması ve noktalama işaretlerinin bile anlamı taşıyıp gitmesi, "sen"in varlığının gramerin ve mantığın ötesinde bir yer kapladığını gösteriyor. Şair, yazma eylemini bir silme çabası olarak tanımlasa da, her harf ve sessizlikte karşıdaki kişinin yeniden filizlendiğini kabul ediyor.
Temel Metaforlar ve İmgelem
Dil Bilgisi Çöküşü: Cümlenin öznesinin kaçıp "sen"in yerleşmesi, sevgilinin şairin kimliğini (öznesini) ele geçirdiğini simgeliyor.
Noktalama İşaretlerinin Yetersizliği: Virgülün nefes aldırması yerine derinleşmeye neden olması, noktanın bitiş getirmesi yerine yeniden doğuşa vesile olması, acının ve aşkın durdurulamayan bir döngü olduğunu vurguluyor.
Silme Çabası: Harfleri susturma veya silme girişimleri, aslında şairin kendi varlığını yok etmesiyle sonuçlanıyor. Bu, aşkın o kişinin varlığı kadar şairin kendi varlığıyla da bütünleştiğini gösteriyor.
Sessizlikten Fısıltı: En güçlü unsur, harfler susturulduğunda sessizliğin içinden tekrar gelen "S E N" dizilişi. Bu, sesin değil, varoluşun kendisinin en temel düzeyde (sessizlikte) bile hissedildiğini kanıtlıyor.
Duygusal Akış ve Sonuç
Şiir, bir yandan kelimelerle savaşırken diğer yandan bu savaşın sadece sevgiliyi daha çok ortaya çıkardığını fark eden bir kabullenişe evriliyor. "Eksilmeyen sana" dizesi, bu aşkın zamanla azalmadığını, aksine her denemede daha da kökleştiğini ve şairin kimliğinin artık ayrılmaz bir parçası haline geldiğini belirtiyor. Dilin sınırlarında dolaşan bu hüzünlü ama tutkulu itiraf, aşkın mantıksal açıklamaları reddeden doğasını mükemmel bir şekilde yansıtıyor.
Tebrikler kutlarım yazan kalemi

Güzel bir aşk şiiri okudum. İkilemler olsa da her yere, her şeye yerleşen özne aynı.
Kutluyorum bu içten ve samimi kalemi….

Bu metin, “sen”in artık bir kişi değil; dilin içine yerleşmiş bir varlık hâline gelişini anlatıyor. Her cümlede öznenin kayması, aslında benliğin de sana doğru eğilişini hissettiriyor. Dil bile burada tarafsız değil; senin çekim alanında davranıyor.

“Öznesi kaçıyor elimden, gidip sana yerleşiyor.
Bir virgül bıraksam, içim nefes alsın diye.”

Bu iki kırılma, şiirin merkezini çok net kuruyor: durmak ile devam etmek arasındaki bütün boşluklarda sen varsın. Nokta bile burada bitiş değil, yeniden doğuşa dönüşüyor; harflerin içinden filizlenen bir varlık gibi.

Yüreğinize sağlık, güzel bir eser okudum. Tebrik ederim, nice güzel eserlerde görüşmek dileğiyle. Selam ve saygılarımla.
Sözün en derin yerinde bile yankısı kalan bir şiirdi, etkisi uzun sürüyor.

Bu şiirde en çok şunu hissettim:
İnsan bazen birini unutamaz çünkü onu sadece kalbine değil, diline de yazmıştır… Çok etkileyici.
Tebrik ediyorum kalemdaşım kalemine yüreğine sağlık..