17
Yorum
39
Beğeni
0,0
Puan
192
Okunma
Ben,
İçimde dolaşan
Bir yol gibi,
Sana çıkıyorum
Her defasında.
Biraz daha
Kaybolarak.
Sen,
Yakınlık kelimesinin
taşıyamayacağı kadar sıcak.
Tenime değil,
İçimde kimsenin ulaşamadığı
En derin yere dokunuyorsun.
Ve ben,
Her dokunuşta
Yeniden başlıyorum sana.
Sessiz bir mevsim oluyorum sonra.
İçimde yıllardır
Işık görmemiş renkler,
Tek tek yüzeye çıkıyor.
Sanki kendimden bile sakladığım
Bir baharın kapısı aralanıyor.
Ve sen,
Maviye çalan ihtimalim,
Henüz gelmemiş zamanların
En güzel sebebi oluyorsun.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.