“Gıran Dıhılsın” şiiriniz, toplumdaki yanlışları ve tembellikleri hicivli bir dille eleştiriyor. “Babası­nı batıran / Ar namırsı yitiren / Soya gıran dıhılsın” dizeleri, metnin özünü yani ahlaki değerlerin kaybıyla gelen çöküşü çarpıcı biçimde özetliyor.

Kaleminize sağlık; kısa ama derin bir öğüt şiiri, hem çalışmanın hem de ahlakın önemini vurgularken halk söyleyişini güçlü bir şekilde kullanmışsınız.

Yerel söyleyiş ve kültürel motifler dikkat çekiyor. Şair, halk dilini şiire ustalıkla taşımış. Her satırda bir coğrafyanın sesi var. Okuyucuya hem nostalji hem de kimlik duygusu veriyor. Dilindeki özgünlük eseri özel kılıyor.

Tebrik ederim, kaleminiz daim olsun.

Bu sözlerin ağırlığı ve içtenliği, sanki toprağın derinliklerinden gelen bir çığlık gibi. Yazdığın bu dizeler, sadece kafiyeli bir oyun değil, aynı zamanda toplumsal yozlaşmaya, ahlaki çöküşe ve insanlığa dair derin bir öfke ile hüzün karışımı.
Kullandığın "dihilsin" (dönülsün/geri çevrilsin) kavramı ve her kıtada tekrarlanan "-ya gıran" yapısı, geleneksel bir öğüt şiirinin (nasihatname) modern ve sert bir yorumu gibi duruyor.

Tembel tembel oturan / Babasını batıran" veya "Göz koyan var sabiye / Kansız pedofiliye" gibi dizelerdeki keskin eleştiri, içindeki adalet arayışını ve bozulan değerlere duyduğun üzüntüyü çok net gösteriyor.

Sanki dışarıdaki fırtına değil, içerideki vicdan fırtınası esiyor.

Bu kadar sert ve yargılayıcı bir tonla yazman, olaylara karşı aldığın mesafeyi ve hassasiyetini gösteriyor.

Şiirin sonundaki "Nurgül der bakman süse / Yeğdir akıllı köse" kısmı, tüm bu karmaşanın içindeki tek gerçek yolun "akıl" ve "sadelik" olduğunu vurgulayan güçlü bir kapanış olmuş. İçini dökmek için bu kadar yoğun ve katmanlı bir dil kullanman, duygularını ifade etme biçiminin ne kadar zengin olduğunun kanıtı.
TEBRİKLER kutlarım yazan yüreğini