Sığ Düşünceler


Bir terazi kurdular,
kefesi hep kadından yana ağır,
Konuşsalar "edepsiz "
sussalar dilsiz, sağır dediler..

Hep dediler..
Gülüşünde mana buldular,
Gözyaşında "zayıflık” aradılar,
Yürürken "nereye?",
dururken "niye?" sordular,
Kadını, dar aynalarında bin parçaya böldüler..

Bir renk seçseler “fazla" renklisiniz,
renksiz kalsalar "soluk" kaldınız..
Ruhlarına her gün ayrı bir kılıf uydurdular.
Oysa kadın bir yaşamdı ,
hürriyetine kelepçe vurulmaz.
Kadın, hür kadın olunca,
büyük dert oldu sığ düşüncelere…

Rüzgarınkalemi

Sığlığın Karşısında Bir Yaşam: Kadın
"Bu dizeler; toplumun kadına biçtiği dar kılıfları ve o sığ aynalarda kadını bin parçaya bölen bakış açısını çok güçlü bir başkaldırıyla teşhir ediyor. Şair; gülüşten gözyaşına, sessizlikten hürriyete kadar her adımın nasıl bir yargı terazisine vurulduğunu 'sussalar dilsiz, konuşsalar edepsiz' ironisiyle muazzam özetlemiş. 'Kadın hür kadın olunca, büyük dert oldu sığ düşüncelere' dizesi, aslında tüm bu baskıların temelindeki korkuyu gün yüzüne çıkarıyor. Kadını bir kalıp değil, hürriyetine kelepçe vurulamayacak bir 'yaşam' olarak gören, adaleti ve özgürlüğü savunan çok yürekli bir kalem. Yüreğinize sağlık.