Bilmezler ki ruhumda, gizli sakladım seni,
Yazın eksi beşlerde, dondurdun bu teni.

Temmuzun sıcağında, buz kesip de aniden,
Yine senin narınla, yandım dünden beri ben.

Durdurdum bu zamanı, bir ömürlük bende kal,
İstersen bu rüyamı, bir yasaklı masal say.

Söyleme hiç ellere, sakın yar olduğunu,
İçimde mahşere dek, gizli var olduğunu.

Adını anmasam da, dilimdeki hecesin,
Güneşi hiç görmeyen, en uzun gecemsin.

Hangi yola saparsam, sana çıkar bu izler,
Sustuğum her cümlede, seni anlatır gözler.

Kimseler bilmeyecek, içimde kor olduğunu,
Kül olup savrulsam da, sende kaldı yüreğim.

Yükledim dertlerimi, bulutlar ağlasın bak,
Seninle bir nefeste, ölmekmiş yaşamak.

Sessizce sevdim seni, bir dua gibi derinden,
Kimseler ayıramaz, seni senin yerinden.

Sadece sen bileceksin, sonsuz sevdiğimi,
Bir yemin gibi kalbe, aşkı işlediğimi.

Bu gönül limanında, her gün taze tasasın,
Sen benim bu dünyada, tutulduğum yasasın.

Vuslatın sırrı derin, ölmeden hiç bilinmez,
Yürekten sökülse de, bu mühür hiç silinmez!

Kimse bilmez o gece, gözlerinin esiriyim,
Ay bile bilmesin hiç, bu en ince sızımı.

09 04 2026