Sis

Bir gölgenin içindeyim,
Adımı unutan bir karanlığın içinde.
Etrafımda sis bulutları
Kulaklarımda ağır bir uğultu var
Her adımda biraz daha siliniyorum
Kendi hikâyemden.

Sesleniyorum kendime…
Ama hiç bir duyan yok.
Aynı boşlukta yankılanıyor adım
Sanki ben bile terk etmişim beni.

Kılıcımı kaldırdım havaya,
Kesmem gereken bağlar var
biliyorum.
Ama elim gitmiyor...
Çünkü hala bir yerlerde SEN varsın.

Ruhumu arıyorum,
Sanki benden çalınmış gibi.
Kim aldı benden beni,
Hangi suskunluk dokundu kalbime?
Hangi yarım kalmış cümle
Bu sisin içine hapsetti beni?

Yapayalnız çırpınıyor yüreğim,
Her nefesimde biraz daha ağırlaşıyor içim.
Susturmaya çalışıyorum kendimi,

Yüreğim bu sisin ortasında
Yapayalnız çırpınıp duruyor
Her çırpınışında biraz daha yoruluyor.
Aklım kabullenmiş gibi susuyor
Ama kalbim…
Benimle inatlaşıyor
Ölmemiş bir sevginin yasını tutuyor.

Kanmayacağım diyorum,
Her defasında daha yüksek sesle,
Ama içimde bir gölge benimle savaşıyor.
Çünkü içimde bir gölge var,
Senin bıraktığın yerde büyüyen
Ben onunla savaşıyorum işte
Her gece biraz daha kaybederek.

Tırnaklarımı geçiriyorum tenime
Çünkü içimdeki acı bedenime sığmıyor artık.
Damla damla süzülüyor içimden
Bir zamanlar biz dediğim her şey.

Bu kanmıydı
Yoksa susturamadığım hatıralar mı
Sızıyordu göğsümden bilmiyorum.
Gözyaşlarım yanağımdan inerken
Aynı sıcaklıkta bir hayat akıyor içimden.
Her damlada biraz daha eksiliyorum,
Her damlada biraz daha
Senden arınıyorum sanıyorum…
Ama olmuyor.

Sis koyulaşıyor, ben derinleşiyorum.
Kayboldukça fark ediyorum ki
En çok kendimi terk etmişim ben
Seni kaybettiğim gün.
Kim çaldı ruhumu benden bilmiyorum,
Ama geri almam için
Yanmam gerekiyormuş meğer.

Şimdi anlıyorum…
Bir aşk bitmez sadece, bir insan da eksilir içinde.
Ben hâlâ buradayım, ama içimdeki “ben”
Çoktan senden sonra ölmüş bir ben.