Ölü olmak işte tam da böyle bir şey.
Belki size ölü olduğumu da
söylememeliydim
çünkü kuşkusuz,
şimdi kendinizi korkunç üstün
görüyorsunuz.
Hatta öteki şişko insanlar bile
Ölü İnsanlardan üstün
görüyordur kendilerini.

Açık ve kesin
olarak itiraf ediyorum.
Hakkımdaki tüm gerçeği ilan ediyorum.

kendini değil mi?
Pekâlâ, öyle olsun,
devam et böyle
düşünmeye.
Güneş kremi sür vücudunun her yerine ve elle göğüslerini
içindeki kütleyi hissetmek için.
Büyük Sürpriz’in içine etmeyeyim ben.
Ama, dürüst olmam gerekirse,
öldüğünde muhtemelen evsizler ve geri
zekâlılar bile senin yerini almak ister.

Cehennemdeki ilk günüme uyanıyorum ve bütün bu yaşadığım şeyin neye
benzediğine,
nasıl bir şey olduğuna ilişkin benim söylediklerimi dinlemek
zorundasın.
Hayır, bu hiç adil değil ama ucunda çoktan öteki dünyayı
boylamış büyükanne ya da büyükbabanın kollarını açmış seni beklediği o
ışık tüneli elinde viski şişesi.

SÜRME elini sakın; tabii
ki,
Kıyamet Günü’ne kadar temiz,
doğru düzgün kalmak gibi bir isteğin varsa.
Ve yerlere saçılmış şekerler göreceksin; SAKIN alıp da yiyeyim deme!

Elma mı? Kim yedi?

İşgüzarlığımı bağışlayın ama dünyayı Cehenneme çeviren, onun Cennet
gibi olması gerektiğine dair beklentimiz.
Dünya dünyadır.

Ayağında
ucuz ayakkabılar varken SAKIN ölme.
Cehennem dediğin, her şeyiyle
cehennem; plastik her şey erir orada ve sen ilelebet cam kırıkları üzerinde.

Vaden dolunca, o meşhur çanlar senin için çalınca.

Bana göre ise bu, arsız,
duygusuz “o halde pasta yesinler" türü bir şovenizmdir.
Ya durum bundan ibaret ya da bu çekici, olgun ve dolgun kız bir lezbiyen.
kız yumuşak rimel fırçasını beni anında Sinderalla or*spusuna
dönüştürecek sihirli bir değnek gibi ileri uzatıp hazır beklese de ben yüz
vermiyorum.

Dürüst olmam gerekirse....


Keçiören