​
​Benim seninle bir derdim yok,
Verip de geri alamadığım bir kalbim var.
Sancılı bir ağrı saplanıyor her geçen gün;
Yokluğun mu desem, yoksa yanan yüreğim mi?

​Ey sevgili, azıcık sevseydin beni,
Bir oyuncak gibi kenara atmasaydın...
Senden sonra kendime gelemedim;
Saçım sakalım birbirine karıştı, darmadağın.

​Nereye sığınsam aklımda yine sen,
Deli fikirler geçiyor zihnimin kıyısından.
Ama değmezsin, biliyorum; ona bile değmezsin...
Onca yürekten severken, bırakıp gittin.

​Şimdi adını duyduğumda bile iğreniyorum;
Beni bu hale getirmekte inan çok başarılı oldun.
Söyle, kaç kurşun sıkarsam kalbime,
İçimdeki seni tamamen öldürebilirim?

​Bir zamanlar kul kölen olurdum,
Şimdi ise kalbimden çekip gitmeni bekliyorum.
Biliyorum zor olacak, çok zorlanacağım;
Ama seni sevmekten elbet vazgeçeceğim.

​Artık dünyayı önüme sersen nafile,
Affetsem cennete gidecek olsam yine nafile...
Eğer sen de orada olacaksan,
Cehennemde yanmayı tercih ederim.

​Nasıl öldürdün içimdeki o masum seni?
Onca severken, beni bir berduşa çevirdin.
İçimde sevgiden başka bir şey yoktu sana dair;
Şimdi ise en büyük düşmanım, dinmeyen yaram oldun.
Yazık ettin sevdamıza; Allah’a havale ettim seni.