​Yıllarca çalışıp döktü terini,
Kimse sormaz oldu hiç değerini.
Yoksulluk bitirdi tüm hayalini,
Geçim kapısında kaldı emekli.

​Pazar alev almış yanına varmaz,
Maaşı yetse de bir kira kurmaz.
Hâlini hatrını bir kulu sormaz,
Dertlerin içinde boğuldu emekli.

​Ev sahibi bekler kapıda her ay,
Gelen üç kuruşu böl de hadi say.
Zengin sarayında demler cana çay,
Kuru bir ekmeğe kaldı emekli.

​Bayramlar gelirdi neşeyle dolup,
Şimdi hüzün verir sararıp solup.
Torunlar beklerken boynunu büküp,
Cebini boş buldu garip emekli.

​Kurban kesmek artık hayalden öte,
Hasret kaldı herkes bir lokma ete.
Sırtını dayadı bitmez külfete,
Gözü yaşlı bakar oldu emekli.

​Yılların yükü var bükük belinde,
Bir parça umut yok garip elinde.
Feryatlar yükselir dertli dilinde,
Yaşarken mezara girdi emekli