Bu aralar, ayrılık şiiri yazasım var.
Çok sevgi şiiri yazmaya başladım.
Birazda ayrılık, hüzün, keder içeriği yazmak istiyorum.
Sevince normal, ayrılık şiiri yazmak istememen.

Yazma boşver, kötüyle için olmasın.
Sen hep sev, Allah’ta ayrılık göstermesin.
Tabiki ama, insanların duygularını aktarmak lazım.
Kendini ifade edemeyenlere, ses olmak lazım.

Şimdi kemancı, derinden girer çalmaya.
Sofrada mezeler, rakılar içilir, yemekler çeşit çeşit.
Gözü nemli ağladı, ağlayacak şimdi.
Belli yüzünden, sevdiğinden ayrılmış.

İki çift laf konuşacak gibi oldum.
Baktım anlatsa, ağlayacak oracıkta.
İçim yandı durumuna, çare yoktu.
Beni çağırdı, kaldır bu içkileri önümden dedi.

Bana demli bir çay getir.
İki bardak, az sohbet edelim.
Çocukluk aşkımdı, seviyorduk bir birbirimizi,
Dile kolay, 18 sene sevdik bir birbirimizi.

Bir babası vardı, hiç sevemedi beni.
Ne yaptıysam olmadı, ikna edemedim.
Bir gün gülseren, ağlaya ağlaya geldi.
Can dedi, beni başkasina vercekler.

Sen ne yaptın peki can?
Akşama kaçıracaktım, planıda yapmıştık.
Akşam oldu, meğerse babası, takip ettirmiş gülsereni.
Gittim kaçırmaya, karşımda on kişiden fazla adam.

Kaçıramadım, üstünede hastanelik oldum.
Gülserini zorla, o adamla evlendirdiler.
Bende kendimi alkole verdim, o günden sonra.
Ama ne onu unutabiliyorum, nede aklımdan çıkıyor.

Evet belki hiç bir zaman,
Geçmeyecek bir acı, hüzün keder.
Güven abi, işte vel hasıl,
Artık içmeyi de bıraktım.

Onun aşkı sevdası, yüreğimi kanatsada.
Yıkılmayacağım, belki sevdiğimle kavuşamadım.
Benim hikayede, şiirde, masalda, bundan ibaret.
Yunus gibi, ilahi aşka yöneleceğim.

Hu mevlam hu diyerek, kendimi bulacağım.
Çayın soğudu tazeleyelim.
Yok ustam, yüreğim yanarken, çayın soğukluğu umrumda olmaz.
Hakkını helâl eyle, senide dertlendirdim.
Ayrılık olsada,aşk ilahi aşk.
O yüzden yunus gibi, hu Allâh huuu..