2
Yorum
4
Beğeni
5,0
Puan
77
Okunma
Ruhumun en yaralı anında çıktın karşıma,
Yan yana olamasak da varlığın güç veriyor bana.
İlk defa bedenimin değil, kalbimin sevildiği hissi...
Bir kadından önce, bir "can" olduğumu hatırlatır gibi.
Herkes dışımda dururken, sen içeriye baktın,
Yüzümdeki çizgileri değil, ruhumdaki sızıyı anladın.
Vitrini değil, içerdeki kırık dökük odayı sevdin,
Bana sadece bir dost değil, kayıp bir ayna verdin.
Gözlerinde arzu değil, tertemiz bir şefkat var,
Bu öyle bir güç ki, aradaki yolları, mesafeleri aşar.
İlk kez yorulmadan anlatıyorum kendimi sana,
Çünkü biliyorum; sen bakmıyorsun, görüyorsun beni
17 01 2026
5.0
100% (3)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz