Beğenerek okudum. Tebrikler güzel insan...

Güzel şiirdi anlam doluydu;
Kalemi ve yüreği candan kutlarım.
Selam ve saygılarla.

Dizelerinizdeki o ince sızı, kelimelerin arasından süzülüp insanın göğsüne oturuyor. Bir salıncağın gidiş gelişindeki o çocuksu neşeyle, hayatın gerçekliğindeki o soğuk boşluk arasındaki tezatı çok güçlü hissettirmişsiniz. "Vitamin eksikliği" teşhisi ile ruhun sevgisizliğe açlığı arasındaki o çarpıcı fark, modern dünyanın en büyük yanılgısını çok naif bir yerden yakalamış.

Sizin dizelerinizdeki o "baba şefkati" ve "geçmişe özlem" temaları, Şükrü Erbaş’ın melankolik ama bir o kadar şifalı diliyle çok örtüşüyor. Onun dizelerinde de o nasırlı ellerin ve eksik kalan yanların izini sürebilirsiniz.

Eğer çocukluğun o kırık kanatlarını ve hayatın "sillesini" bir kadının sesinden duymak isterseniz, Madak’ın şiirleri tam da o "sol yandaki boşluğa" dokunur
"Gönül" ve "yürek" arasındaki o ince çizgide yürüyen biri için, gidişler, gelişler ve yerini bulamayan ruhlar üzerine kurduğu o kısa, vurucu cümleler bir yol arkadaşı olabilir.

​Şiirinizde "kapanmayacak yaralardan" bahsediyorsunuz. Japonların Kintsugi sanatı, kırılan seramikleri altınla birleştirerek o çatlakları gizlemek yerine, onları nesnenin tarihinin en değerli parçası haline getirir.

Belki o kanatların kırıldığı yerler, zamanla sizin en güçlü ve parlayan yanlarınız olacaktır.
​
​Güneş tepedeyken üşümek, bazen sadece geçmişin gölgesinde çok uzun süre kalmaktan kaynaklanır.

Kiraz ağacının altındaki o pembe çiçek taçlarını bugün kendi ellerinizle kendiniz için takmayı denediniz mi?

Bunu küçük bir tavsiye olarak görebilirsin

TEBRİKLER şairim KUTLARIM KALEMİNİ

Yüreğinize emeğinize ellerinize sağlık
Değerli kalemdaşım
Yayıp bizlerle paylaştığınız Salıncakta kalan hayal
Sözlerinizi büyük bir beğeniyle okudum
Kaleminiz kavi ilhamınızın daim olmadı temennisiyle
En kalbi duygularımla esenlikler dilerim.

Kutlarım, anlam ,anlatım ve verdiği duygu ile severek okudum. akıcı ve şiir tekniği olarak harika bir üslup.. nicelerine...saygılarımla

Babanın evladına bıraktığı en büyük miras, verdiği özgüven ve saçlarına taktığı çiçeklerdir; o çiçekler solduğunda, insan kaç yaşında olursa olsun yetim kalıyor. Yüreciğine sağlık şirin şairem, sevgiler.

Yüreğine sağlık... özlem ile hatırlanan bir mazi
Canlanıyor dizelerde...kalemin daim olsun
Saygı ve Selamlarımla...

Şiiriniz, hem bir çocuğun masum hayallerine hem de yetişkinin hayatın yükleriyle yorulmuş yanına dokunuyor. Salıncakta sallanan bir çocuğun özgürlüğü ile geçmişin hesaplaşmaları öylesine iç içe geçmiş ki, okuyucu hem hafifliğe hem de derin bir hüzne sürükleniyor.

“Ayaklarımı bıraktım boşluğa / ‘Vitamin eksikliği,’ dedi doktor / Göremedi filmde sevgisizliği”
Burada fiziksel eksiklik ile duygusal boşluğu yan yana koymanız çok etkileyici; hem ironik hem de dokunaklı bir sızı yaratıyor. Babayla kurulan sıcak ama eksik ilişki, özellikle ellerin ve kiraz çiçeklerinin detaylarıyla öylesine canlı resmedilmiş ki, okurken gözümüzün önünde canlanıyor.

Yüreğinize sağlık, güzel bir eser okudum. Bu şiir, hem çocukluğun masumiyetini hem de yetişkinliğin kırgınlığını aynı anda hissettiren güçlü bir anlatım; tebrikler, nice derin ve anlamlı eserlerde buluşmak dileğiyle. Selam ve saygılarımla.

"Şiirinizde 'vitamin eksikliği' ile 'sevgisizlik' arasındaki o ince ama keskin ayrım, modern dünyanın ruhsal boşlukları nasıl ıskaladığını çok çarpıcı bir dille anlatıyor. Babaya duyulan özlemin o nasırlı eller ve pembe kiraz çiçekleri üzerinden somutlaşması, okurun kalbinde çok zarif bir hüzün bırakıyor. Büyümeyi bir zamanlar dua olarak dileyip, şimdi o büyüklüğün altında ezilmek... Gerçekten çok sarsıcı ve sahici bir yüzleşme."

Duygusu güçlü ve etkileyici bir şiir olmuş. Tebrik ederim şairem :)

“Salıncakta Kalan Hayal” şiiriniz, çocukluk özlemini ve babaya duyulan sevgiyi hüzünlü bir hatıra üzerinden çok dokunaklı biçimde anlatıyor. “Göremedi filmde sevgisizliği” dizesi, metnin özünü yani hayatın eksik yanlarının tıbbi bir teşhisle değil, sevgiyle anlaşılabileceğini çok etkili biçimde özetliyor.

Kısaca:
Bu eser, çocukluk hayallerini, babanın şefkatini ve büyüdükçe kaybolan masumiyetin yerini alan yalnızlığı dile getiren bir özlem ve hüzün şiiri. Kaleminize sağlık, hem içten hem de derin bir duygu yükü taşıyor.