18
Yorum
35
Beğeni
5,0
Puan
321
Okunma
Seni o kadar çok sevdim ki,
Değer verdiklerim kibrit çöpüne dönüştü gözümde.
Berduş gibi gezer oldum,
Kimliğimi kaybettirdi bakışların.
Kirpiklerin değdi yüreğime,
Gizli yolu keşfettim sayende.
Sancılarımı unutturdu gülüşün,
Heyecanın var olduğunu,
Yaşadığımı hissettim desem de...
Yokluğunla savaştı hücrelerim.
Varken yok gibi yaşamaya mahkûm bıraktım kendimi.
Sırf verdiğim sözden,
Canlı canlı gömdüm bedenimi.
Yasaklığın duvarını aşmadım hiç,
Uzatmadığın sevgi urganını atmanı bekledim
Uçurum kenarında, tüm ümidimle.
Felakete atladım sayende.
İnsanları çıkardım tek tek hayatımdan,
Sürüklememek adına.
Rab’be sunduğum dualarımda
Utanarak adını zikretti dudaklarım.
Hasretinden kazak ördüm yüreğime,
Tüyleri yapıştı boğazıma.
Nefes almakta zorlanıyor ciğerlerim.
Son bakışın hiç gitmiyor aklımdan.
Sana dair her şeyi gömdüm içime.
Bu kadar basit veda eden gidişinde
Yok oldum usul usul...
Susmakla konuşmak arasındaki
Mapushane hayatına attım kendimi.
Dişlerimi gıcırdatarak bağladım ilmekleri.
Ve şimdi soruyorum sana:
Ben kendimi bu kadar yakarken,
Sen benim için ne yaptın?
13 Nisan Pazartesi
Gölgesiz
5.0
100% (20)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.