0
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
40
Okunma
Bu dünya bu keder yuvası
Neden kalemin kılıç olmadı
Diyarları neden dolaşamadım
Kendi içimde ki çatlak ,
Her bir cevabı bulmak için
Susmadı!
Elim neden bağlı
Gözlerim neden bu kadar açık
Bu tanık olunan cihan
Bana beni anlattı
Bir çok dertle beraber
Eskiz bir defterde ki sayfalarla
Yıpranmış kalemle beraberdi
Ama yetmez!
O çatlak büyüdükçe
Kalbim tıkandıkça
Aklım isyankar bir teslimiyetle
Cevap istedi
Her gün başka bir ben,
Başka bir an da
Ruhumun rengi değişir
Sarı yeşili turuncu ,kırmızı …
Kalemler ,kahrolasıca tüy kalemler
Anlattıkça
Elimden uçup gidiyorlar…
Yar duyar mısın beni?
Bu cihanda sen bilirsin
Ben de bilirim
Sen ‘’sözü’’ yazarsın
Bende okurum
O halde cevap neydi?
Neden suskunluğum beni
Yüreğimi yakıyor…
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
