"Git" demedim sana…
"Gel" demeye de dilim varmadı.
Beklemek…
belki de bana kalan tek şeydi.
Bırak......
umudum incinmeden kalsın.

Hasretinden başka
bir şey öğrenemedim ben,
O koca yüreğinden
bana düşen…
bir yudum eksik kalmış gibi kalsın.

Yolları gözlediğin o anlarda
ben vardım belki…
âh diye içine sakladığın
o kırık nefeste.
Varsa bir özleyenin
bil ki sessizimdir.
Varsa bir özlediğin
en çok susanımdır.

Dilediğin her şey senin olsun…
ben dilek dilemem artık;
sadece içimde
bir “muradım” kalsın.
Aklına düşer miyim…
geçip giden bir gölge gibi?
Yoksa hiç olmamışım gibi mi
silinir izim?

Aşkının tadı hâlâ içimde
yarım, eksik, ağır…
Dağ başında unutulmuş bir taş,
kanadı kırık bir kuş kadar yalnızım.
Gökyüzüne küsmüş değilim…
ama
bari bir parçam
orada kalsın.

Terk edilmek değil korkum
alışmak…
yavaş yavaş eksilmek senden.
Bin defa gitsen de
ben içimden gitmem,
çünkü seni
kendimden sökemem.

Kapından dönsem bile
kalbim orada kalır.
Senin suskunluğun kalsın…
benim içimdeki
o inatçı sevda kalsın.

Ayrılık zor derler
ama asıl zor olan
her şeyde seni bulmak.
Bir ses, bir an, bir boşluk…
hepsi sana çıkar.

Hiçbir şey kalmasa senden,
bir isim bile yeter bazen
Benim dilimde sen…
Senin dilinde
bir kez olsun
ben kalsam…

@NURAL BEKTAŞLI