İnsan vardır ki söylediği sözlerle büyür, söz vardır ki, söyleyen insan yüzünden büyük görünür. ısmail habip sevük
Abdulsamet İLGİN
Abdulsamet İLGİN

TUT Kİ

Yorum

TUT Kİ

0

Yorum

3

Beğeni

0,0

Puan

166

Okunma

TUT Kİ

Tut ki seni Siverek’te Karacadağ’da sevdim.
Sen inatla ’Urfa’dan bağımsızım’ dedin, ben Karacadağ gibi Amed’e seslendim ve Amed’i içimde besledim.

Tut ki seni Amed’in aşılmaz surlarında sevdim.
Sen Dört Ayaklı Minare gibi Hevsel Bahçelerine baktın, ben On Gözlü Köprü gibi sana yol yordam oldum,Dicle Nehri’nin Mezopotamya’yı beslediğinden çok seni besledim.

Tut ki seni Bismil Ovasında sevdim.
Sen buğday ektin,ben tahıl amberı verdim,Batman’a akıp petrol kent gibi geliştim.

Tut ki seni Hasankeyf’in tarihinde sevdim.
Sen adımı tarihine yazdın,ben seni suların derinliklerinde aradım,direndim direndim bin yılık tarihin suların altında kalmayı engelleyemedim.

Tut ki seni Midyat’ın yeraltı çarşısında sevdim.
Sen Estel’de bir Arap, ben eski Midyat’ta Süryani şerabı oldum,
Dinimiz aynı değildi ama aynı kültürde harmanlandık ve etnik kimliğe yenilmedik.

Tut ki seni idil’de Mağara Köyünde sevdim.
Sen otuz yıl sürgün yedin,ben otuz yıl taş pencerede seni bekledim, "Çarşema Sor"gibi seni kutsal bildim,köye dönüş yasasıyla aldığım en güzel ödüldün.

Tut ki seni Cizre’de Bırca Belek kalesinin siyah beyaz taşlarla dizili zindanında sevdim.Sen Zîn oldun,ben Mem gibi zindanda can verdim,sonra Ahmedé Xanî’nın kalemiyle ölümsüzleştim.

Tut ki seni Habur Kapısında ülkeye girerken sevdim.
Sen kapıda son bir umut verdin,ben ise Irak’a kaçarak sevdamıza son verdim,belki ürkekçeydi, ’herşeyde bir hayır var’dedim.

Tut ki yıllar sonra pişman oldum ve seni sevmek için ülkeye kaçak yollarla girdim.
Sen Roboski’de katır sırtında mazot ben ise bombalanan otuz dört gencin arasında yaralı kurtuldum.

Tut ki seni Beytüşşebap’ta yaralı olarak karşıladım.
Sen Faraşin Yaylasında bin bir çeşit bitki kokusuyla yaralarıma merhem oldun,ben dünya’da başka coğrafyada yeşermeyen Ters Lale oldum ve güneşim olan sana boynumu büktüm.

Tut ki seni Hakkari’nin bir sabahında heybetli dağların arasında süzülerek çıkan güneşin huzur dolu bakışında sevdim.Berçelan Yaylasında mahsur kalan kalemin son dizelerinde buldum.Zap Suyun hırçınlığıyla sana koştum,her yaz Zap Suyunda boğulan gençler gibi azgın dalgalara yenildim.

Tut ki seni Van Gölü kenarında bir çoban gibi sevdim.Sen Akdamar Adasına yelken açtın, ben ’ah Tamara’ diyerek gölün derinliklerine gömüldüm, efsane olarak dilden dile anlatıldım.

Tut ki seni Bahçesaray’da bir kış mevsiminde sevdim.Sen yol oldun altı ay kapalı kaldın,ben sana varmak için karlı yolları adım adım aşmaya çalıştım,yolda Faqiyé Teyran gibi kuşlarla konuştum ve kuş dilini öğrendim.

Tut ki seni Doğubeyazıt’a İshak Paşa Sarayında sevdim.Sen Ağrı Dağı’nın zirvesinde bana kucak açtın,ben Evdalé Zeynıké sesiyle kılam oldum,kılamlarım yankıla yankıla Şakiro’ya ilham oldu,turnaların kanadıyla Serhat’ın dik yamaçlarında uçtum,Homerosla boy ölçtüm.

Tut ki seni Muş Ovasında Süphan Dağını seyrederken sevdim. Sen Muş Kalesinin panoramik manzarasında beni buldun, ben Murat Köprüsünün altında akan nehirde sana kucak açtım.Karasuda birleşip Fırat olduk, Urfa’dan Suriye aktık, Basra’da Dicleyle buluştuk ve Hint Okyanusuna döküldük.

Tut ki seni Bitlis’te beş minareli caminin avlusunda sevdim. Sen İdris-i Bitlisi’nin kaleminde Sekiz Cennet oldun, ben beylikleri bir arada tutan efsunlu kalemde kendimi buldum, Kürtlere tarih boyunca ilham oldum.

Tut ki seni Hizan’da Said Nursi’nin kaleminde sevdim. Sen ilim irfanla sadece doğuya değil tüm aleme Risale-i Nur olarak elli dilde anlatıldın, ben Anadolu’nun zindanlarında boy boy poz verdim, diri halimi bir kenara bıraktım, ölü halimin bir mezarı olmadı.

Tut ki seni Baykan’da Veysel Karanı türbesinde sevdim. Sen hac ibadeti gibi bana farz kılındın, ben annemin izni olmadan o farzı eda edemedim, Medine’ye gidemediğim halde sadakatimden ötürü Hırka-i Şerif’e nail oldum, asırlar geçse bile ziyaretlerle dolup taştım.

Tut ki seni Siirt’te Cam Seyir Terasında Botan’a kucak açarken sevdim, sen Siirt’tin dağlık coğrafyasına yayılan ilçeleri gibi sarp kayalıkları aşarak geldin, ben eski Eruh’u ovaya indirerek sana kolaylık sağladım, dağları senin için dize getirdim.

Tut ki seni Şırnak’ta Cudi Dağında Hz. Nuh gemisinde sevdim, sen tufan olup yeryüzünü kapladın, ben gemi olup tüm canlılara hayat Heştan köyünden insanlığa bir milat oldum ve şehir şehir dünyaya yayıldım.





Abdulsamet İLGİN
30.03.2026

Paylaş:
3 Beğeni
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Şiiri Değerlendirin
 
Tut ki Şiirine Yorum Yap
Okuduğunuz Tut ki şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?
TUT Kİ şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üyelik Girişi Yap Üye Ol
Yorumlar
Bu şiire henüz yorum yazılmamış.
© 2026 Copyright Edebiyat Defteri
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Üyelik
Giriş paneli

Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.

ÜYELİK GİRİŞİ

KAYIT OL